Ég veit þið hafið gaman af hvolpasögum. Þannig er mál með vexti að ég var í eitthvert af óteljandi skiptunum að þrífa hjá hvolpunum. Þá verður mér litið á langan glæran blómavasa sem ég á og liggur á hliðinni hjá hvolpunum. Vasinn var allur í móðu! Ég fer að athuga þetta nánar og viti menn, sefur ekki Oliver með hausinn inni í blómavasanum. Hann er svo fyndinn. Blómavasinn var færður.
Annars eru hvolparnir svo hressir að maður svona hugsar sig tvisvar um áður en maður fer inn í plássið þeirra. Þeir ráðast allr á mann í einu og vilja brjálæðislega athygli. Þá er lítið annað að gera en að reyna að halda jafnvægi og taka einn upp í einu og smella kossum og smá knúsi.