Skondin saga.
27. ágúst 2008 klukkan 12:20
Ég veit þið hafið gaman af hvolpasögum. Þannig er mál með vexti að ég var í eitthvert af óteljandi skiptunum að þrífa hjá hvolpunum. Þá verður mér litið á langan glæran blómavasa sem ég á og liggur á hliðinni hjá hvolpunum. Vasinn var allur í móðu! Ég fer að athuga þetta nánar og viti menn, sefur ekki Oliver með hausinn inni í blómavasanum.
Hann er svo fyndinn. Blómavasinn var færður.
Annars eru hvolparnir svo hressir að maður svona hugsar sig tvisvar um áður en maður fer inn í plássið þeirra. Þeir ráðast allr á mann í einu og vilja brjálæðislega athygli. Þá er lítið annað að gera en að reyna að halda jafnvægi og taka einn upp í einu og smella kossum og smá knúsi.
Annars eru hvolparnir svo hressir að maður svona hugsar sig tvisvar um áður en maður fer inn í plássið þeirra. Þeir ráðast allr á mann í einu og vilja brjálæðislega athygli. Þá er lítið annað að gera en að reyna að halda jafnvægi og taka einn upp í einu og smella kossum og smá knúsi.
Berglind Gestsdottir


úps ætlaði að vera búin að koma og kíkja á hvolpaskottin en man ekki heimilisfangið . Tala ekki um alsæmer ligth heldur um gullfiskaminni. Gaman að heyra að allir dafni vel og að þú hafir húmor fyrir öllum yndislegu uppátækjunum í þeim, þetta er ógleymanlegur tími með litlu skottunum og alveg frábær. sendu mér línu
kveðja María, Þúfa og trölladrengirnir í Lágholtinu.