Það er alveg með ólíkindum þetta ástand í þjóðfélaginu í dag. Maður er stundum bara andlega úrvinda eftir daginn að horfa uppá hrun krónunnar og fylgjast með öllum neikvæðu fréttunum. Það er því ólýsanlegt þegar maður kemur heim að það skuli alltaf einn koma hlaupandi til manns, dillandi skottinu. Skilyrðislaus ást á húsbóndanum. Þetta er svo gleðilegt og maður bara getur ekki lýst því að fá alltaf sama góða skapið á móti sér alveg sama hvað gengur á. Maður gleymir fréttum, aðgerðarleysi stjórnvalda og öllu krepputalinu og fer að leika sér. Þetta er svo æðislegt dýr að eftir aðeins nokkrar vikur er þetta svo nálægt hjarta manns, rétt eins og að um konu og börn sé að ræða nánast. Við fórum út í snjóinn í gær og Brúnó fannst ekkert smá gaman. Svoleiðis kafaði með trýnið í snjóinn og hljóp um eins og vitleysingur....frábært...