ALDREI Í LÍFINU!
18. október 2008 klukkan 00:04
HÆ! voruð þið farin að sakna mín.
Ég hef bara ekki verið í neinu stuði til skrifa síðustu dagana. Ég ætla þó að deila með ykkur lífsreynslu sem ég varð fyrir á sunnudaginn var. Þegar Nótt er inni, þá er hún ekki með ól, og því ekki merkt!
Þetta var seinnipartinn á sunnudaginn. Víðir var úti í garði í vonlausri baráttu við haustlaufin, og ég hélt að Nótt væri úti hjá honum. Víðir hélt hins vegar að Nótt væri inni hjá mér. Það kom því að því að hundurinn var einfaldlega týndur og hafði verið það í ca. 1 klst. Klukkan var að verða 18. Við hentumst í sitthvora áttina að leita að greyinu án árangurs. Að endingu hringdi ég í hundaeftirlitið sem sagði Nótt vera á LEIRUM. ÉG FÉKK ÁFALL. Klukkan var nú 1805. Ég hringi akút á Leirur. NEI þá gat ég ekki fengið að sækja hundinn af því að það væri búið að loka.....það var nú samt svarað í símann!!!. Hundurinn þurfti því að dúsa þar yfir nóttina. Ég spurði út í vistarverur, alveg gjörsamlega miður mín yfir því að hafa misst frá mér elsku Nóttina. Jú var svarið hún yrði í sér herbergi og fengi fínt að borða og drekka..........ég svaf ekki mikið þá nótt. Morguninn eftir varð ég að bíða eftir að bæjarskrifstofurnar opnuðu, svo ég gæti borgað refsigjaldið, fengið kvittun, sýnt hana á Leirum og endurheimt Nóttina. Ég þurfti síðan að borga næturgistinguna á Leirum líka.
Vaka fór með mér að sækja Nótt. Við keyrðum upp að staðnum og á móti okkur tóku geltandi írskir setar, sem hoppuðu upp á bílinn og hvaðeina. Í gerði var fullt af geltandi hundum. Við höfðum greinilega vakið athygli, þar sem starfsmaður kom út og ég stundi upp að ég ætti hund hjá honum. Við fórum með inn í einhvern skúr.......og lyktin! Ég sá Nótt greyið froðufellandi af skelfingu bak við rimla.Því er skemmst frá að segja að um leið og maðurinn opnaði hliðið fyrir Nótt þá rauk hún framhjá okkur og út í bíl. Ég hélt hún ætlaði að fara í gegnum rúðurnar. Ég ætlaði þó aldrei að getað losnað við írska rakkann af Nótt þar sem hann ætlaði sér greinilega stóra hluti. Dj. fóru þessir setar í mig..hef aldrei fílað þá tegund anyway. Maðurinn kallaði á eftir okkur...........VERTU SVO VELKOMIN MEÐ HANA Á HÓTELIÐ!
Nótt var alveg miður sín allan daginn, og með rennandi niðurgang sjálfsagt af geðshræringu, og matnum sem hún fékk. Ég varð líka að baða hana, því lyktin af henni var óbærileg.
HÓTEL LEIRUR ERU EKKI FYRIR MIG.
Passið hundana ykkar. :( Ég er gjörsamlega miður mín eftir þessa lífsreynslu. Þetta var ömurlegt.
Ég hef bara ekki verið í neinu stuði til skrifa síðustu dagana. Ég ætla þó að deila með ykkur lífsreynslu sem ég varð fyrir á sunnudaginn var. Þegar Nótt er inni, þá er hún ekki með ól, og því ekki merkt!
Þetta var seinnipartinn á sunnudaginn. Víðir var úti í garði í vonlausri baráttu við haustlaufin, og ég hélt að Nótt væri úti hjá honum. Víðir hélt hins vegar að Nótt væri inni hjá mér. Það kom því að því að hundurinn var einfaldlega týndur og hafði verið það í ca. 1 klst. Klukkan var að verða 18. Við hentumst í sitthvora áttina að leita að greyinu án árangurs. Að endingu hringdi ég í hundaeftirlitið sem sagði Nótt vera á LEIRUM. ÉG FÉKK ÁFALL. Klukkan var nú 1805. Ég hringi akút á Leirur. NEI þá gat ég ekki fengið að sækja hundinn af því að það væri búið að loka.....það var nú samt svarað í símann!!!. Hundurinn þurfti því að dúsa þar yfir nóttina. Ég spurði út í vistarverur, alveg gjörsamlega miður mín yfir því að hafa misst frá mér elsku Nóttina. Jú var svarið hún yrði í sér herbergi og fengi fínt að borða og drekka..........ég svaf ekki mikið þá nótt. Morguninn eftir varð ég að bíða eftir að bæjarskrifstofurnar opnuðu, svo ég gæti borgað refsigjaldið, fengið kvittun, sýnt hana á Leirum og endurheimt Nóttina. Ég þurfti síðan að borga næturgistinguna á Leirum líka.
Vaka fór með mér að sækja Nótt. Við keyrðum upp að staðnum og á móti okkur tóku geltandi írskir setar, sem hoppuðu upp á bílinn og hvaðeina. Í gerði var fullt af geltandi hundum. Við höfðum greinilega vakið athygli, þar sem starfsmaður kom út og ég stundi upp að ég ætti hund hjá honum. Við fórum með inn í einhvern skúr.......og lyktin! Ég sá Nótt greyið froðufellandi af skelfingu bak við rimla.Því er skemmst frá að segja að um leið og maðurinn opnaði hliðið fyrir Nótt þá rauk hún framhjá okkur og út í bíl. Ég hélt hún ætlaði að fara í gegnum rúðurnar. Ég ætlaði þó aldrei að getað losnað við írska rakkann af Nótt þar sem hann ætlaði sér greinilega stóra hluti. Dj. fóru þessir setar í mig..hef aldrei fílað þá tegund anyway. Maðurinn kallaði á eftir okkur...........VERTU SVO VELKOMIN MEÐ HANA Á HÓTELIÐ!
Nótt var alveg miður sín allan daginn, og með rennandi niðurgang sjálfsagt af geðshræringu, og matnum sem hún fékk. Ég varð líka að baða hana, því lyktin af henni var óbærileg.
HÓTEL LEIRUR ERU EKKI FYRIR MIG.
Passið hundana ykkar. :( Ég er gjörsamlega miður mín eftir þessa lífsreynslu. Þetta var ömurlegt.
Berglind Gestsdottir
´Æji grey litla Nóttin..... vona að hún nái sér fljótt og vel