Yndislegra fólk er ekki til en þau Smári, Ester og María litla. Að sjá hvað Oliver gerir lífið dýrmætt og skemmtilegt. Meðan Smári lá stór-slasaður yfir jól og áramót á sjúkrahúsi, gat Ester leitað til Olivers.Það er svo merkilegt. Að þegar vandi steðjar að, eða þegar maður á um sárt að binda, þá finna dýrin það og umvefja okkur sinni einstöku sönnu hlýju og umhyggju. Ég veit að þannig var það hjá þessari góðu fjölskyldu yfir jólin.
Smári sem er svo innilega einlægur og opinskár, sem tjáir tilfinningar sínar til Olivers í hvert sinn sem ég heyri í honum,hefur átt mjög erfitt að geta ekki haft Oliver hjá sér meðan á sjúkrahúsdvölinni stóð. Það er fyrir bjartsýni, jákvæðni, einstakan karakter og smá heppni, að Smári útskrifaðist óvenju fljótt af sjúkrahúsinu og er kominn heim í faðm fjölskyldunnar.
Ég saknaði þeirra á laugardaginn í göngunni okkar. Fyrir utan að Smári verður að fara sér hægt, þá gildir það sama um hvuttann Oliver. Það var því með óþreyju sem ég hef beðið eftir að komast til þeirra og heilsa upp á þá báða. Smári þarf að láta tímann lækna sárin, en Oliver þarf að taka því rólega , vegna óvenju mikils vaxtarhraða. VÁ! hvað hann er glæsilegur. SVO OFBOÐSLEGA FLOTTUR. Hann er stór, massaður og einstaklega andlitsfríður. Karakterinn er alveg einstakur.  6 mánaða með þetta útlit og þessa yfirvegun! Ég sé hann fyrir mér fullvaxinn.! Ég bíð eftir mynd frá Smára og Ester til að setja á síðuna. Það er draumur minn að geta sýnt þennan rakka en tíminn verður að leiða í ljós hvort það verður að veruleika. Ef ekki núna, þá bara næst. Hundaheimur þarf að sjá þennan