Fékk hann Smára sem á Oliver, í hitting upp við Hafravatn....Smári enn að jafna sig eftir vinnuslysið mikla,smám saman að tjaslast saman, en þó enn brotinn og framundan enn ein aðgerðin. Og ég ný risin úr þessum leiðinda veikindum sem ég er ótrúlega slenuð eftir.
Jæja hugmyndin var góð, eins og alltaf Vaka og María voru að sjálfsögðu með í för, og gleymdu sér fljótt í busli með fötuna góðu.
Hafravatnið var klakabundið frá bakka og langt út í. Nótt var hin æstasta í að komast út í, og ég henti og henti fyrir hana út í vatnið appelsínugula dummi-nu og Nótt ruddist gegnum klakabrynjuna trekk í trekk. Kjúklingurinn Oliver sem er orðinn hinn mesti karlmaður, stærri en mamma sín og líkur pabba sínum, var þó ekki alveg eins hugaður og mamma sín sem var líka eins gott.
Oliver elskar að burðast með heilu trén ef svo ber undir, en þó er það þægilegra fyrir alla þegar hann lætur sér eina grein duga að dröslast með.......svo mikill strákur. Hann er líka góður sækir, eitthvað sem ekki þarf að kenna þessari tegund.
Við röltum í miklum rólegheitum og hentum fyrir hundana. Það hlaut samt að enda þannig að í eitt af 100 skiptunum sem dummieð flaug út í, þá fór það út á ísbreiðu, og Nótt á eftir. Þetta kast endaði með því að Nótt datt í gegnum vök, og komst ekki aftur upp á klakann, og hann var of þykkur til að hún gæti rutt sér í gegnum. Nú voru góð ráð dýr..........Við reyndum að leiðbeina Nótt meðfram klakabreiðunni, en hún varð fljótt köld og hrædd,elsku kellingin. Það voru ekki lætin í henni,en augun sögðu sitt. Dummieð passaði hún vel.
Hún gerði nokkrar tilraunir til að hífa sig upp á klakann án árangurs. Mér varð litið á Smára, sem mætir alltaf klæddur eins og hann ætli að rölta niður Laugaveginn í Reykjavík. (illa klæddur), hann líka slasaður, svo ekki gat ég sent hann út í jökulkalt vatnið. Þyrlur landhelgisgæslunnar voru ekki langt undan og  hefðum við sjálfsagt komist í blöðin ef við hefðum náð athygli þeirra. Svo var þarna lengst upp í fjalli....ekki í kallfæri annar labradoreigandi með sína hunda..........Það var sem sagt ekkert annað í stöðunni en að ég færi sjálf út í klakabundið vatnið. Nótt hafði hlaupið þarna út á og hún er örugglega 30 kíló +...ég er sem sagt helmingi þyngri og því vitað að ég mundi fara strax niður úr klakanum og í vatnið. Ég var komin upp að mitti í vatninu þegar ég komst að Nótt, krækti í hálskeðjuna hennar og dró hana í land. VÁ KULDINNNNNN.
Ég öslaði í land og reyndi að bera mig vel og sagði......jæja hér lýkur þessum göngutúr Nótt virtist ekki meira sjokkeruð en það að hún vildi halda leiknum áfram, en ég er ekki viss um að hún hefði látið vaða út í vatnið, og ég tók ekki sénsinn á því. BRRRRRRR. Ég sullaðist heim,skjálfandi á beinunum, beint í HEITA sturtu og nú er að vona að mér slái ekki niður eftir volkið.
Læt fylgja mynd með.

Verð að láta það fylgja með að eftir að hafa jafnað mig eftir sundferðina í Hafravatni, þá fékk ég mér bíltúr í Garðheima að skoða stórhundana. Eins og þeir sem þekkja mig vel, þá finnst mér stórir hundar svooo flottir.
Ég fór gagngert til að komast í nánd við ákveðna tegund sem ég er agalega svag fyrir. Unnur,Gauti og Vaka voru með mér, og athugasemdin frá Unni Freyju var eiginlega dásamleg.......MAMMA HANN ER JAFNSTÓR OG PABBI!!!!!!!, að detta þessi samlíking í hug.......jú hvuttinn var reyndar STÓR.
Ég hitti fullt af fólki þarna, og hefði verið til í að dvelja lengi,lengi. En heilsan býður ekki alveg upp á það.
Ég hitti Samma í Retriever básnum og spjallaði við hann. Svo var gaman að hitta Önnu Fransescu og Steinar með Queen brons drottningu. Baddý var með Afríku (risa schnauser),já og ég tyllti mér hjá henni Katrínu dýralækni, mér finnst alltaf gaman að hitta hana.Langar svo að vinna með henni Sem minnir mig á að ég ætla að bæta við heimasíðu Dýraspítalans inn hjá mér.
Mér fannst frábært að sjá hvað margir mættu til að sýna tegundirnar og það var fullt út úr dyrum af áhugasömu fólki um hunda.