Ég fór ekkert út á stuttermabolnum hefði ekki þorað því fyrir mitt litla líf, nýstaðin upp úr leiðinda veikindum.
Það var Úlpan og allur pakkinn, enda hrikalega kalt, en fallegt veður samt. Ég rölti og Nótt hljóp brosandi í kringum mig, á öruggu svæði.
Fór svo á kvöldvakt. Beint inn á gjörgæslu, Fékk sjúkling, sofandi á öndunarvél. Með leptanal dreypi, diprivan dreypi, EDA dreypi.Með arteriulínu, vökva í æð, með thoraxdren, magasondu, kera og þvaglegg, á sýklalyfjum,verkjalyfjum og blóðþynningu. JÁ SÆLL, mér fannst ég vera búin að gleyma öllu vinnutengdu meðan ég var í burtu. En þetta er eins og að hjóla.Þetta gleymist ekkert. Vaktin gekk vel.
Nótt tók vel á móti mér. Alltaf gott að koma heim