Spurði Vaka mig um þegar við vorum við það að sofna í gærkvöldi.. .......æ veit ekki svaraði ég, en fannst samt eins og ég kannaðist við það. Ég hefði betur tékkað á þessu. Hliðið á gerðinu var sem sagt ólæst, og það var þegar hvolparnir uppgötvuðu það, þeyttu því upp í sameiningu og þustu út í frelsið........þegar við heyrðum þetta hljóð, en brugðumst ekki við. Ekki að þeir hefðu getað farið sér að voða þarna í skálanum. Langt frá því.........en verkunin maður minn í morgunn. Ég held að ég sé ekkert að fara nánar út í þá sálma, því fólk er mis klígjugjarnt. Jukk.

Það fóru sem sagt 2 klukkutímar í að skúra og skrúbba skálann, og skafa upp þið vitið.  Þetta kennir manni að bregðast alltaf strax við. Hvolparnir voru æðislega hressir í morgunn. Búnir að vera í svaka partýi í skálanum að djamma í alla nótt. Þeir voru svo glaðir að sjá mig eins og alltaf.........og auðvitað gat ég ekki skammað þá. ÞVÍ ÞETTA VAR MÉR AÐ KENNA!!!!!!!!!.